اخبار دماوند - مرکز نوآوری و استعداد شهید علی ابراهیمی در شهرستان دماوند با حضور جمعی از مسئولان کشوری، استانی و شهرستانی و با مشارکت بنیاد ابراهیمی، بنیاد علم و فناوری مصطفی(ص) و پارک فناوری پردیس افتتاح شد؛ مرکزی که هدف آن، حمایت از ایدههای فناورانه، استعدادهای جوان و مسیر تبدیل ایدههای علمی به محصول و کسبوکار عنوان شده است.
مرکز نوآوری و استعداد شهید علی ابراهیمی در دماوند طی مراسمی با حضور اسماعیل حیدریآزاد، فرماندار شهرستان دماوند، یک خیر برجسته کشوری، رئیس کمیته امداد امام خمینی(ره)، رئیس کمیته امداد استان تهران، رئیس پارک فناوری پردیس و جمعی از مسئولان استانی و محلی به بهرهبرداری رسید.
این مرکز با مشارکت بنیاد ابراهیمی، بنیاد علم و فناوری مصطفی(ص) و پارک فناوری پردیس راهاندازی شده و قرار است به عنوان بستری برای فعالیتهای نوآورانه، حمایت از استعدادهای جوان و توسعه فعالیتهای فناورانه در شرق استان تهران مورد استفاده قرار گیرد.
مرکزی برای حمایت از ایدههای فناورانه
بر اساس توضیحات ارائهشده در مراسم افتتاح، یکی از اهداف اصلی این مجموعه، ایجاد فضایی برای فعالیت جوانان مستعد، صاحبان ایده، کارآفرینان و مجموعههای فناور است؛ به این معنا که ایدههای علمی و خلاقانه بتوانند از مرحله شکلگیری اولیه عبور کرده و در مسیر توسعه محصول و ایجاد کسبوکار قرار گیرند.
چنین مراکزی معمولاً زمانی میتوانند اثرگذاری واقعی داشته باشند که صرفاً به فضای اداری یا محل استقرار چند مجموعه محدود نشوند و در کنار فضای کاری، امکان دسترسی به مشاوره تخصصی، شبکهسازی، آموزش، سرمایهگذاری و ارتباط با بازار را نیز برای فعالان خود فراهم کنند.
در مورد مرکز نوآوری و استعداد شهید علی ابراهیمی نیز آنچه اهمیت خواهد داشت، عملکرد مجموعه در ماهها و سالهای آینده و میزان استفاده واقعی استعدادهای منطقه از این ظرفیت است؛ موضوعی که با گذشت زمان و انتشار گزارشهای عملکرد میتوان درباره آن قضاوت دقیقتری داشت.
پیوند میان استعدادهای جوان و مجموعههای فناور
راهاندازی یک مرکز نوآوری در شهرستانی مانند دماوند میتواند از یک منظر دیگر نیز اهمیت داشته باشد؛ بسیاری از جوانان مستعد برای ادامه فعالیتهای تخصصی خود ناچار به رفتوآمد یا مهاجرت به تهران و سایر مراکز بزرگ علمی و فناوری هستند.
ایجاد زیرساختهایی در شرق استان تهران، در صورت برخورداری از برنامه مشخص و ارتباط مؤثر با مراکز علمی و فناوری، میتواند بخشی از این فاصله را کاهش دهد و امکان فعالیت برخی از نیروهای متخصص را در منطقه فراهم کند.
با این حال، صرف ایجاد یک ساختمان یا افتتاح یک مرکز به تنهایی به معنای شکلگیری یک زیستبوم نوآوری نیست. مهمتر از مراسم افتتاح، سازوکار فعالیت مرکز، نحوه پذیرش ایدهها، نوع حمایتهای ارائهشده، دسترسی به امکانات تخصصی، ارتباط با سرمایهگذاران و سرنوشت طرحهایی است که در این مجموعه شکل میگیرند.
حضور مسئولان در آیین افتتاح
آیین افتتاح این مرکز با حضور شماری از مسئولان کشوری، استانی و شهرستانی برگزار شد و در جریان آن، ظرفیتهای مجموعه و اهداف پیشبینیشده برای فعالیت آن تشریح شد.
حضور مسئولان حوزههای مختلف از جمله کمیته امداد، پارک فناوری پردیس و مدیریت شهرستان دماوند، نشاندهنده تلاش برگزارکنندگان برای ایجاد پیوند میان ظرفیتهای حمایتی، اجتماعی و فناوری در این مجموعه است.
در این میان، نقش بخش خصوصی و خیرین نیز در تأمین و توسعه چنین زیرساختهایی قابل توجه است؛ بهویژه زمانی که منابع دولتی به تنهایی پاسخگوی همه نیازهای حوزه آموزش، فناوری و توسعه استعدادها نیست.
بازدید فرماندار دماوند از واحدهای فناور
در حاشیه مراسم، اسماعیل حیدریآزاد، فرماندار شهرستان دماوند، از واحدهای تولیدی و فناور مستقر در این مجموعه بازدید کرد.
در این بازدید، ظرفیتها و توانمندیهای واحدهای فعال مورد بررسی قرار گرفت و فرماندار شهرستان در جریان روند فعالیت و تولید و همچنین زمینههای توسعه فعالیتهای دانشبنیان قرار گرفت.
این بخش از برنامه افتتاحیه، از این جهت اهمیت دارد که فعالیت واقعی واحدهای مستقر در مرکز، در نهایت یکی از مهمترین شاخصهای سنجش کارآمدی چنین مجموعهای خواهد بود.
اگر قرار باشد مرکز نوآوری و استعداد شهید علی ابراهیمی به محلی برای رشد کسبوکارهای فناور تبدیل شود، نتیجه فعالیت آن را باید در تعداد طرحهای فعال، محصولات تولیدشده، شرکتهای شکلگرفته، فرصتهای شغلی ایجادشده، میزان جذب سرمایه و مهمتر از همه، ماندگاری و رشد مجموعههای مستقر در آن مشاهده کرد.
از افتتاح تا عملکرد؛ فاصلهای که باید طی شود
افتتاح مراکز نوآوری معمولاً با مجموعهای از اهداف بلندمدت همراه است؛ از حمایت از نخبگان و استعدادهای جوان گرفته تا توسعه شرکتهای دانشبنیان، ایجاد اشتغال و کمک به اقتصاد منطقه.
اما تحقق این اهداف نیازمند استمرار فعالیت، برنامهریزی و ارائه خدمات واقعی به فعالان این حوزه است.
برای شهرستان دماوند نیز موضوع تنها ایجاد یک عنوان جدید در حوزه فناوری نیست. اگر این مرکز بتواند میان استعدادهای جوان منطقه، مراکز علمی، سرمایهگذاران، شرکتهای فناور و بازار ارتباط مؤثری ایجاد کند، در آن صورت میتوان انتظار داشت که آثار آن به تدریج در اقتصاد و اشتغال منطقه دیده شود.
در غیر این صورت، افتتاح یک مرکز نوآوری نیز مانند بسیاری از پروژهها، ممکن است در سطح یک مراسم و چند خبر باقی بماند.
ظرفیت شرق استان تهران برای توسعه فناوری
شرق استان تهران، با وجود فاصله نسبتاً کم از پایتخت، از نظر دسترسی به برخی زیرساختهای تخصصی و فناوری با تهران قابل مقایسه نیست. به همین دلیل ایجاد مراکزی که بتوانند بخشی از خدمات مورد نیاز فعالان علمی و فناور را در منطقه فراهم کنند، میتواند برای جوانان و کارآفرینان محلی اهمیت داشته باشد.
دماوند نیز به دلیل برخورداری از جمعیت جوان، ظرفیتهای آموزشی و دانشگاهی و همچنین موقعیت جغرافیایی خود، میتواند بخشی از ظرفیتهای انسانی شرق استان تهران را در خود متمرکز کند.
البته تبدیل این ظرفیت بالقوه به نتیجه واقعی، نیازمند ارتباط مستمر میان مرکز نوآوری و مجموعههای علمی و اقتصادی منطقه است. ارتباط با دانشگاهها، مدارس و مراکز آموزشی، شناسایی استعدادهای جوان، حمایت از ایدههای قابل اجرا و ایجاد مسیر مشخص برای ورود محصولات به بازار، از جمله موضوعاتی است که میتواند عملکرد چنین مرکزی را از یک فضای صرفاً اداری متمایز کند.
یک سؤال مهم درباره آینده مرکز
مراسم افتتاح، نقطه آغاز فعالیت یک مجموعه است، نه پایان آن.
از این پس، مهمترین پرسش درباره مرکز نوآوری و استعداد شهید علی ابراهیمی این خواهد بود که چه تعداد استعداد و صاحب ایده توانستهاند از خدمات آن استفاده کنند، چه تعداد طرح به مرحله اجرا رسیده، چه تعداد محصول تولید شده و چه تعداد کسبوکار یا فرصت شغلی پایدار از دل این مجموعه شکل گرفته است.
همچنین میزان ارتباط این مرکز با ظرفیتهای علمی و اقتصادی شهرستان دماوند و شرق استان تهران میتواند در ارزیابی عملکرد آن اهمیت داشته باشد.
اگر این مجموعه بتواند در عمل مسیر دسترسی جوانان مستعد به دانش، تجربه، سرمایه و بازار را کوتاهتر کند، راهاندازی آن میتواند به یک ظرفیت قابل استفاده برای منطقه تبدیل شود.
در نهایت، ارزش واقعی چنین مرکزی نه در عنوان «مرکز نوآوری» و نه در تعداد مسئولان حاضر در مراسم افتتاح، بلکه در خروجی آن برای جوانان، صاحبان ایده و اقتصاد منطقه مشخص خواهد شد.
چراغ شرق نیز در ادامه فعالیت این مجموعه، در صورت انتشار اطلاعات و گزارشهای رسمی درباره طرحهای پذیرفتهشده، واحدهای مستقر، محصولات تولیدشده و دستاوردهای آن، میتواند این روند را از مرحله افتتاح تا عملکرد واقعی دنبال کند.
یک نکته درباره ظرفیتهای رسانهای خود دماوند
در کنار صحبت از حمایت از نخبگان، فناوری و ظرفیتهای نوآورانه، بد نیست به یک ظرفیت موجود در خود دماوند نیز اشاره شود؛ پایگاه خبری تحلیلی چراغ شرق به عنوان یک مجموعه رسانهای بومی، در سالهای اخیر تلاش کرده است از ظرفیت فناوری، ابزارهای دیجیتال، داده، تولید محتوای تخصصی و زیرساختهای نوین رسانهای برای پوشش مسائل شهرستان و شرق استان تهران استفاده کند. با این حال، واقعیت این است که مجموعههایی از این جنس لزوماً به اندازه ظرفیت واقعی خود دیده نمیشوند؛ محدودیت منابع مالی، هزینه بالای تولید و توسعه رسانهای و همچنین تمرکز بخش قابل توجهی از جریان اطلاعرسانی بر برخی کانالها و مجموعههای شناختهشدهتر، باعث شده است بخشی از ظرفیت رسانههای مستقل و بومی کمتر دیده شود. چراغ شرق نیز با وجود فعالیت مستمر و سرمایهگذاری قابل توجه روی زیرساختهای فنی و محتوایی، هنوز آنگونه که باید در معادلات رسانهای منطقه شناخته نشده است. شاید اگر قرار است درباره توسعه فناوری، حمایت از استعدادها و شکلگیری ظرفیتهای بومی سخن گفته شود، رسانههای فناور و مستقل منطقه نیز بخشی از همین زنجیره باشند؛ چراکه توسعه یک منطقه فقط با ساختن مرکز و افتتاح ساختمان اتفاق نمیافتد و دیدهشدن، ارتباط و امکان فعالیت پایدار مجموعههای بومی نیز بخشی از همین مسیر است.




